Marecki Osrodek Kultury

MARZENIA ŻYWIOŁU

RYSZARD HOROWITZ
fotografia

Galeria Mareckiego Ośrodka Kultury
18.IX - 29.X.2005

RYSZARD HOROWITZ urodził się 5 maja 1939 roku w Krakowie. Cztery miesiące później wybuchła II wojna światowa i cała rodzina została internowana. On i jego rodzice przetrwali różne obozy koncentracyjne a po wojnie powrócili do Krakowa. Ryszard Horowitz jest jednym z najmłodszych ocalałych więźniów obozu Auschwitz.

Ryszard Horowitz studiował sztukę w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych a później na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Odwilż w polityce i kulturze, która miała miejsce w 1956 spowodowała, że rząd przyznawał różne subsydia i stypendia na ożywienie nowych i oryginalnych form sztuki. Były to szczególnie szczęśliwe okoliczności dla Horowitza, miał wówczas 17 lat, jak również dla Krakowa, który stał się centrum awangardowego malarstwa, teatrów i produkcji filmowej. W tym właśnie czasie Ryszard Horowitz poznał i zafascynował się amerykańską fotografią i jej zastosowaniami w komunikacji. W 1959, dzięki pomocy jednego z amerykańskich uniwersytetów, przybył do Nowego Jorku i rozpoczął studia na kierunku projektowania w Pratt Institute. W czasie studiów pobierał naukę u Alexeya Brodovitcha. Po ukończeniu studiów Horowitz pracował dla wielu agencji, między innymi jako dyrektor artystyczny (art director) dla Grey Advertising.

W listopadzie 1967 otworzył własne studio fotograficzne co spowodowało, że fotografia stała się jego życiową pasją i karierą. Od tego czasu prace Ryszarda Horowitza były publikowane i wystawiane na całym świecie zyskując wielkie uznanie.

Ważniejsze wystawy jego fotografii miały miejsce w: Mediolanie, Tuluzie, Toruniu, Pradze, Camden, Warszawie, Las Vegas, Genewie, CENTRE GEORGES POMPIDOU (Musee National d'Art Moderne w Paryżu), GEORGE EASTMAN HOUSE (Rochester, USA), Nowym Jorku, Tokio, Osace, Kolonii, Orlando, Chicago, Krakowie.

Otrzymał kilkadziesiąt prestiżowych nagród i wyróżnień, m.in. w 1983 tytuł Amerykańskiego Fotografa Roku. Jest wielkim poetą obrazu. Tworzy metaforę, kojarząc z sobą motywy bardzo odległe. Zaskakuje tym odbiorcę. Zmusza do refleksji. Odsłania nieznaną wizję rzeczywistości. Osiągnął to co osiągają wielcy artyści. Opowiada nam nie tylko o sobie, lecz także o nas i o całym świecie.